Chętnie byśmy zahaczyli o co najmniej jeszcze jeden pobliski monastyr, ale nie mamy całego dnia... Wracamy na Novi Pazar, przeciskamy się przez ten bałkańsko-boszniacki tumult i znowu mozolnie ciśniemy w górę krajówką.
Po jakimś czasie ukazuje się sztuczny zbiornik Gazivoda - to znak, że dojechaliśmy do granicy z Kosowem. No właśnie - dla niektórych to granica (tych, co uznają niepodległe Kosowo), dla innych nie. Nie zmienia to faktu, że realnie granica to jest - są budki, w jednej siedzi serbski policjant i sprawdza dokumenty. W drugiej - nie wiem do końca - albo Kosowianin, albo ktoś z sił KFOR (tego regionu pilnują Ukraińcy).
Odprawa była bardzo szybka, najszybsza podczas tego wyjazdu i jest tylko jeden szkopuł - nie można tutaj wykupić ubezpieczenia samochodowego, które jest obowiązkowe (ZK nie działa). Możemy to zrobić w Mitrovicy - jak mnie poinformowano. No tak, a jak wcześniej dojdzie do jakiejś stłuczki?
Chcąc nie chcąc muszę jechać dalej - z lekką duszą na ramieniu. Witam Kosowo po dwóch latach :)